* Weer terug…*

Niet te geloven, m’n laatste logje is van meer dan 4 maanden geleden…….
Maar m’n goeie voornemen voor dit jaar is om weer te gaan loggen, de log-stop heeft nu lang genoeg geduurt!
En het kriebelt weer.
;-)

Allereerst wil ik jullie natuurlijk het allerbeste wensen voor het komende jaar!

******
Het was hier een beetje druk de laatste tijd.
Huis(houden), beestjes, werk, logeetjes, zelfs opvangkonijntjes hebben we gehad. De moed ontbrak me s’avonds gewoon om bij de pc te gaan zitten om logjes te lezen. Het lezen zou nog wel lukken, maar overal reageren….. En ik had al zoveel gemist, ik zou dan alles willen lezen.
Maar wel lezen en niet reageren, dat wil ik niet, t’is alles of niks. Ik heb daarom vast heel veel gemist, maar ik ben er weer!

Eerst maar even een update:
Eigenlijk gaat alles super! We hebben het allemaal druk met onze dingen.
Gert merkt niks van de crisis, hij is (net als z’n collega,s) dagelijks op pad met nieuwe personenauto’s. En omdat hij veel uren op kan nemen heeft hij geregeld een weekje vrij, gezellig!

Tony heeft z’n plek helemaal gevonden op de Hanzehogeschool, hij heeft de richting Gamedesign gekozen, dus voor school moet hij spelletjes maken en alles wat daarbij hoort. En een spelletje spelen is één ding, maar maken… Volgend jaar moet hij stage lopen en sommige studenten doen dat in het buitenland, sommige gaan helemaal naar Nieuw Zeeland… Als hij de kans krijgt moet hij dat natuurlijk doen, maar of ik dat nu zo leuk ga vinden…..

Fran is bezig aan haar laatste jaar VMBO, daarna gaat ze net als “schoonzus” Marianne de opleiding dierenverzorging doen op het AOC-terra in Groningen. Allebei willen ze in het liefst ooit ineen dierentuin gaan werken.
:-)

En ik, ik heb natuurlijk m’n huishouden, de beestjes, m’n pension en m’n dingen buitenshuis. Dat laatste is vooral ook een stukje sociale gezelligheid. Ik krijg ladingen koffie en ik wordt volgestopt met lekkers. Het is natuurlijk werk en er gaan heel wat uurtjes inzitten, maar het blijft zo fijn om te horen als mensen zeggen dat ze blij zijn als je er weer bent.
:-)

Met de beestjes gaat het goed, maar zoals we al hadden gedacht is ons fretje Sjors een poosje na Roberto over de regenboogbrug gegaan. Hij ging ineens zo hard achteruit dat we hem naar binnen hebben gehaald en na een paar dagen is hij rustig ingeslapen, in z’n hangmatje.

Vooral Sjors is niet te vervangen, maar Gadget maakt heel veel goed. Hij woont in de kamer en hij is zo leuk.
En hij is zo anders als Sjors en Roberto. Alleen al z’n formaat, Gadget is ruim anderhalve kilo.
In het begin had ik zo m’n twijfels, want Gadget beet… In alles wat hij zag zette hij z’n tandjes en hard ook, het was eigenlijk niet leuk meer. Maar dat is gelukkig door goeie opvoeding helemaal over en we genieten nu alleen nog maar van onze ADHD-fret.

******

Verder hebben we een nieuw “setje” Vlaamse reuzen. Ze komen allebei uit de opvang, het dametje heet Ankie en het toeval wilde dat het mannetje Napoleon heette, net als onze vorige Vlaam… Die naam hebben we veranderd in Chef.


Het gaat dus allemaal lekker z’n gangetje.
Ik vond de feestdagen heel gezellig, maar toch ook wel fijn dat alles weer een beetje gewoon is. Ik weet nu tenminste weer wat voor dag het is…
;-)

~* Daar zijn we weer… *~

De vakantie is voorbij, de drukte is voorbij, dus hoog tijd voor een nieuw logje. Want er is weer vanalles gebeurd…

Allereerst begaf m’n laptop het. Hij sloeg uit en wilde niet meer aan…
Twee weken is hij bij de pc-winkel geweest, (ik wilde vooral graag dat ze m’n bestanden zouden redden), maar elke keer als we kwamen informeren kwamen er wat slappe smoesjes, maar ernaar gekeken hadden ze na twee weken nog steeds niet. We hebben Laptopje dus weer mee naar huis genomen en daarna is hij een dagje naar een bevriende pc-dokter geweest. M’n laptop is dood, maar gelukkig waren al m’n bestanden te redden. En die vond ik veel belangrijker dan de laptop.

Maar een dooie laptop is erg, het kan nog erger……..

Als eerste ging Frodo, ons oude chinchilla-mannetje over de regenboogbrug. Maar hij is 8 jaar geworden, en ging van ouderdom, dus daar kunnen we vrede mee hebben. Z’n vriendinnetje Saar woont inmiddels samen met Roos, een chinchilla-dametje uit de opvang.

Roos & Saar

******

Precies een week later hebben we s’nachts een roofdier in de tuin gehad, waarschijnlijk een steenmarter, want er worden geregeld twee van die ondieren in de straat gezien. En wat kunnen die beesten een ellende aanrichten… Konijn Odie was nog helemaal gaaf, die is waarschijnlijk overleden door de stress en de paniek, maar Puk…..
Ik zal maar niet in details treden, maar ik hoop van harte dat ze gelijk dood was…

Puk & Odie

En een week later, op Gert’s eerste vakantiedag was het weer raak….. Onze oude fretjes Sjors en Roberto sliepen soms zo vast dat we dachten dat ze dood waren, maar elke keer bewoog er toch even een pootje, of kwam er een diepe zucht. (En dan zuchte ik ook even; “het leeft nog…”) Maar op die vrijdag zag het er toch anders uit, Roberto leek helemaal van de wereld…, Fran en ik dachten echt dat hij uit z’n eerstvolgende dutje niet meer wakker zou worden.
S’middags is Roberto overleden…
Omdat een fret na zo’n tijd geen ander maatje meer gaat accepteren, blijft Sjors alleen. Maar hij lijkt gelukkig genoegen te nemen met onze extra aandacht.

Roberto… (Op de foto leefde hij nog, maar was al helemaal van de wereld…)

******

De donderdag daarop hoorde Fran s’avonds ineens gegil vanuit de tuin. Ze kwam een beetje in paniek naar me toe…; Napoleon lag te spartelen in z’n hok en de Jack Russel van de buren hield niet op met lawaai maken, ze durfde niet goed te kijken.
Hondje bleek aan de andere kant van de schutting overstuur van het lawaai, en Nappie lag stijf van de stress in z’n hok, het trapje naar het binnenhok lag naast hem…… Wat er is gebeurd weten we niet, maar Nappie was verlamd aan z’n achterpoten…
De volgende morgen waren we om 9 uur met hem bij de dierenarts en Nappie had een ruggemergkneuzing of een breuk die niet te voelen was.
De kans was fifty/fifty, maar helaas heeft Nappie het niet gered, op maandagmorgen lag hij dood in z’n hok. We gaan hem missen, net als alle andere beestjes…

En toen was z’n vriendinnetje Miss Marley dus weer alleen.
Ze heeft twee jaar in de opvang gezeten omdat ze zo moeilijk te koppelen is, maar ze heeft hier toch met succes twee vriendjes gehad. Eerst Bob, daarna Nappie.
S’middags hebben we daarom geprobeerd om haar te koppelen aan Dizzy en Sally, maar dat ging dus helemaal mis. Ik heb Miss M. geluiden horen maken die ik nog nooit had gehoord en ik heb nog nooit een nijn gezien met zo’n dreigende houding.
Maar inmiddels heeft Miss Marley een nieuw maatje:
*KLIK*
Douwe heet inmiddels Bobbie en blijkt een schatje te zijn.

:D

******

De rest van de vakantie ging gelukkig een stuk beter.
Het was wel druk, want met 25 logeetjes zat het pension helemaal vol, maar ik vind het zo leuk.
Al die beestjes, en al die enthousiaste baasjes. De meeste logeetjes komen volgend zomer weer en voor de herfstvakantie staan er ook al weer een aantal reserveringen.

Op maandag de 27e zijn de laatste logeetjes weer opgehaald en nadat ik alles had gesopt en ontsmet ben ik begonnen met verven.
Ik had destijds alles bruin gebeitst, maar dat was toch wel erg donker. Alle verblijven en de wanden krijgen nu een wit kleurtje, en komend winter wordt de vloer betegeld. De geverfde betonvloer blijkt ook tegen te vallen, vooral wat schoonmaken betreft, dus we gaan flink renoveren.

******

Voor m’n kraaltjes heb ik de laatste weken niet echt tijd gehad, maar ik kreeg een opdracht waar ik geen nee tegen kon zeggen.
Jaren geleden al vroeg een buurvrouwtje of ik iets wilde maken als ze ooit zou gaan trouwen…
Begin augustus was haar grote dag en ze wilde graag een sieraad met een bloem, om de tatoeage op haar bovenarm te bedekken. Het bedenken heeft me weken gekost, toen hebben we samen kraaltjes uitgezocht en toen die binnen waren kon ik aan de slag. En dat was prutsen en uithalen, overnieuw beginnen en weer uithalen…..
En waar haal je een mooie zijden bloem vandaan als je er eentje nodig hebt…
En hoe houd je een sieraad op een bovenarm op z’n plek…
Maar het is gelukt en de bruid was er helemaal blij mee.

******

Inmiddels is de vakantie allang weer voorbij.
Het werk is weer begonnen, Tony heeft vandaag z’n eerste schooldag en Fran is vanmorgen op werkweek vertrokken naar Parijs.

Het gewone leven is weer begonnen.
Maar het is wel even wennen hoor, sinds weken ben ik gewoon alleen thuis…..

Category: Beestjes.  16 Comments

~* Nieuwe pup en andere beestenboelberichtjes. *~

T’is weer hoog tijd voor een update van deze kant!

Ik begin maar met het slechte nieuws…
Muisje Carly is er niet meer… Vorige week lag ze op een middag ineens dood in het hok. En door de manier waarop denken we dat ze een hartaanval oid. heeft gehad. Ze lag erbij of ze zo neer was gevallen.
Carly heeft een plekje in de tuin gekregen naast babycaafje Madelief. Haar geboortegewicht was prima, maar mama accepteerde haar niet en ondanks de dwangvoeding viel ze alleen maar af in plaats dat ze aan kwam. Ze is 6 daagjes oud geworden.

Maar Roos en Beertje Paddington (Paddy) doen het super en zijn inmiddels alweer 5 weken oud, alleen zijn het geen broer en zus, maar twee broertjes…… ;-)

We hebben Roos natuurlijk wel een nieuwe naam gegeven, hij heet nu beertje Colargol. (Colly)
Jeugdsentiment…
*KLIK*
De heren zijn inmiddels gescheiden van hun moeder, want we willen niet nog een (incest)nestje, en Daisy woont nu samen met Snuitje, één van onze andere caviadames. De andere twee vrouwtjes vonden haar niet zo geweldig, dus een koppeltje van 4 is jammer genoeg mislukt. Maar zo kan het ook, ze hebben allemaal een maatje.
:D

Duke gaat ook nog steeds vooruit.
Het “snuitje” is verleden tijd, want hij heeft buiten helemaal geen aandacht meer voor wandelaars, fietsers en andere “gevaarlijke” dingen. Volk wat bij de buren moet zijn en over onze gezamelijke oprit loopt kan hem rustig aaien. En als Duke het nodig vind krijgen ze ook nog een flinke lebber.
En dan visite…, niet iedereen vind Duke leuk, en dan gaat ‘ie gewoon even in de keuken, maar visite die het aandurft en niet bang is, die wordt door Duke enthousiast begroet, inmiddels ook zonder “snuitje”.
Ik had het natuurlijk wel gehoopt, maar dat het zo snel zou gaan…
Het kost een paar centen, maar wat een resultaat.
:-)

En dan onze nieuwste aanwinst…
Het plan was er al maanden, ik was al weken op zoek, maar ik kon het geschikte nestje niet vinden, tot twee weken geleden. Een nestje van 10, maar dat ene pupje… Die wilde ik.

En nee, Gadget is geen klein hondje, Gadget is een frettenpupje.
:D

Dit was de eerste foto die ik van hem zag en ik was verkocht.
Zes weekjes oud;

Ik moest nog twee weken wachten tot hij oud genoeg was om te verhuizen, maar gisteren was het dan zover en hebben we Gadget opgehaald.

Gadget heeft een stamboom, en als eerste nestje van mama Yelenah hebben alle pups een naam met een A gekregen. Ons pupje heet officieel Anubis. Maar Fran en ik hadden al tijden terug de naam Gadget bedacht, dus dat is nu z’n roepnaam.

En hij is zo leuk…
Hij speelt, beweegt, stuitert, een fret is het toppunt van ADHD. Ooit waren Sjors en Roberto ook zo, maar met hun ruim 7 jaar zijn dat nu echt oude mannetjes. Ze zijn af en toe zo diep in slaap, dat we denken dat ze naar de frettenhemel zijn vertrokken…
Gadget gaat ook niet met ze samen wonen, want Sjors en Roberto gaan hem niet accepteren. Gadget blijft alleen en dat wil met fretten prima, eenmaal solitair, dan blijven ze dat, eenmaal met z’n tweetjes, dan kan er geen derde bij.


Naast z’n stamboom, entboekje en chipnummer kreeg Gadget ook antibiotica mee, want hij is een beetje ziek…
Vrijdag mailde de fokker dat hij een lichte oorontsteking heeft en ze wilde me de mogelijkheid geven om de koop niet door te laten gaan. Heel netjes natuurlijk, maar geen haar op m’n hoofd die daar aan dacht. Een oorontsteking is het ergste niet, en die medicijnen krijg ik er wel in.
:D

 

Category: Beestjes.  11 Comments

~* Daar zijn we weer…*~

Erg…, m’n laatste logje is alweer weken geleden…..
De tijd ontbreekt een beetje, en een berichtje op Facebook of Twitter gaat zoveel sneller.
Maar ik blijf loggen hoor, al duurt het de laatste tijd wat langer.

******

De afgelopen weken waren druk, maar gezellig. Een dagje Libelle zomerweek, de jaarlijkse familiedag, en vorige week was er weer de beadworkforum-meeting in Tiel.
Dit keer heb ik bij Patricia (Cocobeads) een workshop kralenkapjes gevolgd.

En dat is zo geweldig om te doen!
Patricia had holle kralen gemaakt, wij moesten iets meenemen om erin te doen. We zijn aan de slag gegaan met sterling zilver, gereedschappen, stempels en dit is mij herinneringskraal geworden, met melktandjes van Eros.

Ik vond het zo leuk om te doen, het werken met zilver, en ik ben zo blij met m’n kraal dat ik van plan ben om ermee door te gaan.
Patricia is inmiddels gestopt met het maken van kralen, maar ik heb haar toch even een mailtje gestuurd met m’n plannen, en ik kreeg een heel lief mailtje terug. :D
Het idee is er dus, nu nog even sparen voor de materialen en gereedschappen. Maar de herinneringskralen gaan er komen.

******

En dan onze beestenboel…, die is een beetje veranderd. :-)
Er zijn namelijk een paar beestjes bijgekomen…..
Allereerst Carly en Sam, twee muisjes. Fran is helemaal weg van kleine knagers en na haar twee hamsters is haar beestenboel nu dus uitgebreid met twee muizendames. En niet gewoon de witte uit de dierenwinkel, maar een creme en een tan van een echte fokker en elk hebben ze een heuze stamboom. :-)

En sinds vrijdag is ze ook 3 wandelende takken-dingen rijker. Tijdens haar stage in de dierenwinkel een tijdje geleden kreeg ze het met een medewerker over takjes en diegene had eitjes van Australische flappen-takken…… En als die uitgekomen waren mocht Fran er best een paar hebben. Afgelopen vrijdag hebben we ze opgehaald en….., in het echt zijn ze een stuk minder eng als op een plaatje. ;-)

Tja, en toen waren Fran en ik vrijdag dus bij de dierenwinkel… Ik kijk nooit echt naar de beestjes daar, (veel hebben ze er trouwens niet, wat muisjes, hamsters, ratjes en hooguit 2 of 3 caviaatjes) maar deze keer moest ik toch echt even kijken naar de twee caviabeertjes, (mannetjes).
Want het ene beertje zag er niet uit als een beertje, maar meer als een zeugje, een hoogzwanger zeugje…..
Ik wilde haar wel mee….

Mee naar huis, waar ze rustig zou kunnen bevallen en haar kleintjes groot kon brengen. Want welke moeder wil dat nu doen in een glazen dierenwinkel hokje…..
Het zwangere zeugje was door de leverancier verkocht als beertje, samen met haar broer. Een extra controle was natuurlijk handig geweest, maar dit nestje was dus een ongelukje.
Eigenlijk was ze ook niet meer te koop toen bleek dat ze drachtig was, maar omdat ze ons kennen, weten van m’n “dieren-achtergrond” en m’n pension, mocht ik de aanstaande mama toch meenemen.


Fran en ik hebben haar Daisy genoemd en ze mocht haar laatste zwangere daagjes lekker volmaken in een ruime kooi in het pension.

******

Maar van die laatste daagjes is het niet gekomen, want zaterdagmorgen lagen er drie kleine caviaatjes naast Daisy in het hok…
Ik wist dat het niet lang meer zou duren, want je zag Daisy’s buik bewegen, maar zo snel… Daisy was dus echt het toppunt van hoogzwanger. :-)

Zoals we nu kunnen zien heeft Daisy twee dochters en een zoon gekregen; Roos, de kleinste (61 gr.) Madelief, (79 gr.) en Beertje Paddington, (Paddy) (88 gr.)
Ukkepukje Roos is de pittigste van het stel. Die gaat gewoon in haar eentje op onderzoek uit in de kooi en kruipt als eerste onder mams om te drinken.
:D


Vlnr: Mama Daisy, Madelief, Roos en Paddy.

******

En dan nog even over Duke…
Dankzij de hulp van gedragsdeskundige Jos gaat het steeds beter met Duke. Vreemde mensen en andere honden vind hij nog steeds niet echt geweldig, maar we kunnen weer fatsoenlijk met hem over straat. En we blijven natuurlijk met hem trainen.
Nu is Jos naast gedragsdeskundige ook dierenfotograaf, (hij heeft ruim een jaar geleden ook de puppyfoto’s van Duke gemaakt), en afgelopen zaterdag was hij weer bij een dierenwinkel in de buurt, om huisdieren te fotograferen.
Duke kent Jos natuurlijk, dus de foto’s waren zo gemaakt:


Een paar maanden geleden zouden we het niet in ons hoofd gehaald hebben om Duke mee te nemen naar een dierenwinkel, vol met vreemde mensen, andere honden en dieren op posters die hem strak aankijken, hij zou echt flippen.
Maar nu kon hij gewoon zonder riem op de foto.
:D

~* Bijklets-logje. *~

Hoog tijd om weer even bij te kletsen;

Allereerst de “Elf Fantasy Fair” , alweer twee weken geleden… Het is een festival waar veel te beleven en te zien is, maar vooral heel veel kostuums.

*KLIK*
voor grote foto

Gert is er met de kids naar toe geweest, en ze hebben genoten. Volgend jaar willen ze er weer heen en dan ga ik zeker mee. Dit jaar bleef ik thuis, want er zouden logeetjes gebracht worden en ik wilde Duke ook niet de hele dag alleen laten.

Ze zagen er heel leuk uit met z’n allen, maar Tony spande toch wel een beetje de kroon.
Ik vind het heul knap gedaan, want het was echt walgelijk, niet om aan te zien. Maar ja, dat is natuurlijk de bedoeling van een Zombie. ;-) Het leek wel of hij eerst een ongeluk had gehad en daarna in de fik had gestaan. Luguber…..

******

En dan m’n nieuwe bankje…
Onze buurtjes van twee huizen verderop gaan verhuizen en omdat hun nieuwe “woning” een stuk kleiner is konden ze een aantal dingen niet meenemen. Waaronder dus hun bankje. Ik heb hem altijd heel erg leuk gevonden, hij zit ook nog eens heerlijk en van de lap stof, (ook van buuf), heb ik nieuwe hoezen gemaakt.
Nogmaals bedankt buurtjes, ik ben helemaal blij met m’n nieuwe “plekkie”.
:D

******

En toen was het dan eindelijk zover, Vakantie. Wekenlang verheug je je erop, maar voor je het weet is het ook alweer voorbij. De kids en ik hadden een weekje vrij en we hebben ons prima vermaakt.
M’n verfklus is nu bijna klaar, nog een klein stukje van de trap, dan is de beneden verdieping en de overloop boven helemaal van kleur veranderd. Er zijn heel wat liters doorgegaan, maar wat maakt een likje verf een verschil. Onze oude, antieke boerderijtje ziet er haast als nieuw uit. :D

Dinsdag zijn Fran en ik samen de stad in geweest.
Zo’n dagje Grunn blijft leuk en het is dan ook zo’n beetje traditie in de vakantie. Lekker shoppen en bepakt en bezakt even uitpuffen bij de Mac.
Dit keer kwamen we in de Herestraat wel iets heel leuks tegen, de Chipmunks in eigen persoon.

:D

(Ik had ze best mee naar huis willen nemen, ze waren zo leuk!!)

******

Fran heeft haar 16 uur maatschappelijke stage op de kinderboerderij erop zitten…
Maar ze vind het zo leuk, dat ze er nu vrijwillig aan het werk is, in de weekenden. Nu is de kinderboerderij rond deze tijd natuurlijk extra leuk, want er wordt allerlei jong spul geboren.
Zoals deze geitjes. Net een paar uurtjes oud…


En dan zijn er nog kuikentjes, en kleine schapen-lammetjes, en baby-konijntjes….. :D

Binnenkort ga ik er echt een keertje heen, even lekker genieten van al dat kleine grut, én een inspectierondje doen.
De kinderboerderij is nl. genomineerd voor de Snuffel-award van Stichting Konijnen Belangen, een award die elk jaar wordt uitgereikt aan de meest konijnvriendelijke kinderboerderij van Nederland. Ik heb me aangemeld als vrijwilliger om de konijnen op de kinderboerderij te inspecteren en ik ben heel benieuwd hoe ze gaan scoren.
:D

Inmiddels is de vakantie van mij en de kids dus alweer om, maar Gert heeft nu een weekje vrij, gezellig.

Gistermorgen begon met een uitstapje, we hadden met z’n viertjes een afspraak bij de tandarts. T’is altijd een hele onderneming, s’morgens vroeg met de auto naar Groningen, we zijn langer onderweg dan dat we in de stoel zitten, maar ja, over een half jaar hoeven we pas weer.

S’middags kwam Jos, de gedragsdeskundige, voor een soort van eindgesprek. Hij kende Duke haast niet meer terug en hij was heel tevreden hoe het gaat. Nu zijn we zelf ook heel erg tevreden. We zijn nog lang niet uitgetraind, maar we hebben nu al een vrolijke, blije hond, niet meer een agressief, boos projectiel die de hele dag voor het raam staat te blaffen en te grommen. Buiten gaat het ook super, andere honden ziet hij haast niet meer, de baas is veel interessanter.


Het achterste gedeelte van de tuin is verboden gebied voor Duke en inmiddels hoeft het hekje niet meer dicht als we aan de gang zijn met onkruid of de konijnenhokken schoonmaken.
En zo netjes zit hij ook in de deuropening van het pension; kijken mag, binnenkomen niet.
Het kostte dan een paar centen, maar Jos is echt goud waard!!

:D

~* Wist je dat… *~

…Ik iedereen namens Tony wil bedanken voor alle felicitaties voor z’n verjaardag?

…Ik druk aan het verven ben geweest en de kamer en de gang nu bijna helemaal klaar zijn?
…Alleen de plafonds en de trap nog geverfd moeten worden?
…Bono in de gang heeft gecontroleerd of de verf al droog was…?

…Ik voor de keukenstoelen eindelijk nieuwe hoezen heb gemaakt?
…De oude hoezen ernstige sporen hadden van knutselende kids…?

…Ik twee weken geleden bij het schoonmaken van de konijnenhokken m’n trouwring ben kwijtgeraakt?
…We overal hebben gezocht, maar hij nog steeds foetsie is…?  :-(
…Ik waarschijnlijk volgende week m’n trouwdag vier zonder trouwring?

…Fran vorige week haar maatschappelijke stage bij de kinderboerderij heeft geregeld?
…Ze gisteren al kon beginnen?

…Er in de komende 14 dagen 9 beestjes in m’n pension komen logeren?
…Er 7 beestjes voor de eerste keer komen?

…Ik door een buurvrouw verderop ben gevraagd om af en toe in het weekend haar 3 paarden te verzorgen?
…Ik natuurlijk ja heb gezegd?

…Jos, de gedragsdeskundige nu 3 keer langs is geweest en de 2e keer een “plan van aanpak” van 30 pagina’s meenam? Helemaal “op maat gemaakt” voor Duke?
…Duke na een week trainen al een heel andere hond is?
… Duke volgens Jos niet rond de 30 kilo weegt, (zoals ik dacht), maar richting de 40 gaat…?

…Fran dit weekend haar nieuwe hamster heeft opgehaald?
…Het beestje een heuze stamboom heeft en z’n naam met een Y moest beginnen?
…Hij nu Grigio Mara’s Yip heet, maar we hem natuurlijk gewoon Yip noemen?

…Jullie nu weer een beetje op de hoogte zij over het reilen en zeilen hier?

…Ik jullie allemaal een hele fijne week wens?

Category: Kids.  13 Comments

~* Onze vakantie. *~

Zo verheug je je erop, en zo is het alweer voorbij…, de vakantie.

Nu had ik geen vakantie, maar Gert en de kids waren wel een weekje vrij. Maar Gert heeft niet stil gezeten. Het was de bedoeling dat hij de kamer zou gaan sauzen, maar het was de hele week eigenlijk best mooi tuin-weer. En in de tuin is hier altijd genoeg te doen…

 Gert heeft het oude hok van Nappie en Miss Marley afgebroken en daar staan nu de hokken die jarenlang op het terras hebben gestaan. Nu de bomen weg zijn wilden we die hokken ook op een ander plekje en nu hebben we weer een lekker ruim terras.

Maar even afbreken, vlak maken, een tegelvloertje leggen, de boel opruimen en naar de gemeente brengen, tussendoor allerlei andere dingetjes, daar gaat best een hoop tijd in zitten, dus sauzen is er niet meer van gekomen. Maar m’n arm gaat een stuk beter, dus daar ga ik gewoon binnenkort mee beginnen. Dat gaat me beter af dan dat geklooi met die hokken.

Ook heeft Gert het “pannendakje” omgebouwd. Jarenlang hebben de caafjes er gewoond, en ik was nogal gehecht aan het knusse hokje, maar het was inmiddels helemaal “op”. En helemaal slopen vond ik eigenlijk best jammer, dus nu gaat het een “hotel” worden. Ik wil een gedeelte gaan vullen met houtjes, dan is het een leuk onderkomen voor allerlei kleine beestjes.

:D

Tussendoor moest Gert ook nog even met mij “op stap”. Vorige week zondag was ik jarig en naast een boel leuke kadootjes heb ik ook een aantal gevulde envelopjes gekregen. En daarvan heb ik een leuk bureautje geshopt. De computerkast zou geverfd worden, maar eigenlijk was ik hem allang helemaal zat. Het was altijd binnen no-time een dikke bende en ik heb nu weer het idee dat ik in de kamer zit en niet meer met m’n hoofd in een donker hok. ;-)

******

Tony had z’n eigen school- en pc dingen en was een paar daagjes bij Marianne, en Fran heeft veel uurtjes achter de naaimachine doorgebracht. En zat ze niet bij de naaimachine, dan was ze wel met iets anders creatiefs bezig. Maar daar maak ik binnenkort een apart logje over, ze heeft zoveel leuke dingetjes gemaakt.

Oke, alvast één dingetje dan…;

Van een Expedit-kast van IKEA heeft ze een hok gemaakt voor haar hamster Popcorn. Alleen het glas heeft ze op maat laten snijden, maar de rest heeft ze helemaal zelf gedaan.

Van een restje hout heeft ze het huisje gemaakt en Popcorn is inmiddels in het bezit van allerlei hangmatjes, maar daarover binnenkort dus meer.

:-)

Hele fijne week allemaal!

~* Daar ben ik weer….. *~

Tjonge, ik heb gewoon twee weken niet gelogd….. Dat is me echt nog nooit gebeurd. Elke keer als ik er even rustig voor wilde gaan zitten kwam er weer iets tussen, of het kwam er gewoon niet van… Er waren steeds zoveel doe- en regeldingetjes. Dit keer een bijkletslogje dus.

:-)

Ik begin maar bij het begin;

De kozijnen zitten nu in de verf, al hebben de vensterbanken hier en daar een katte-poot-afdrukje. Met 6 katten lukt het gewoon niet om die strak in de verf te krijgen. Maar ach, het heeft ook wel weer wat. ;-) Daarna heb ik het secretaire geverfd. Na 20 jaar heeft ‘ie een licht kleurtje gekregen en het ziet er gelijk heel anders uit. Het tv-kastje is vervangen door eentje die nog op zolder stond en die heeft ook een nieuw roomwit laagje gekregen. De kamerdeur en een gedeelte van de lambrisering in de gang is nu ook licht, en toen hield het op… M’n schouder vond het niet leuk meer; weer een slijmbeursontsteking… Eigenlijk voel ik m’n schouder altijd wel, maar het verven was net even tè. Ik wilde het niet zover laten komen dat er weer spuit in moest, dus het verven staat nu even op een laag pitje.

******

Maar er bleef genoeg te doen; Een poosje geleden kwam er een mail van Fran haar school, of er ouders waren die workshops wilden geven, oa sieraden maken. Natuurlijk heb ik me op gegeven en vorige week zijn we begonnen, ik heb het getroffen met 5 heel enthousiaste 1e en 2e-klassers. De eerste keer hebben we mobielhangers gemaakt en mochten de meiden uitzoeken wat ze daarna wilden gaan maken. Een “tassel” vonden ze allemaal wel erg leuk, dus ik heb glaskralen gemaakt, spulletjes geshopt, de voorbereidingen gedaan en vol enthousiasme zijn ze begonnen. Even dacht ik dat het wat te hoog was gegrepen, (want t’is best een heel gedoe zo’n ding), maar ze doen het zo leuk. Straks hebben ze iets waar ze echt trots op kunnen zijn.

(De tassel is trouwens niet van mezelf hoor, ik heb hem van internet geplukt als voorbeeld. De grote kraal en de tassel zijn gemaakt door Cocobeads.)

******

Tussendoor ben ik nog bezig geweest met een banner voor een poster. Als “zelfstandig ondernemer” krijg ik geregeld een telefoontje, vooral of ik ergens wil adverteren. Nu is dat nooit echt aan de orde, want een flut advertentietje kost al gauw een 500 euries, maar dit sprak me wel erg aan; Een poster van Het Sein, met het Nederlands handalfabet erop. De poster komt te hangen in alle openbare gebouwen hier in de buurt, en de prijs lag ook nog eens binnen het budget. Nu staat mijn advertentie dus bovenaan de poster. Geen idee of er nieuwe logeetjes door komen, maar het goeie doel is me ook best wat waard.

:-)

******

En dan Duke, die gaat niet zo lekker….. Het was altijd een leuke, sociale hond, maar door alle aanvallen van Jones is hij helemaal veranderd. De schreeuwende Bulgaar met z’n loslopende, valse herder hier uit de buurt hebben het ook niet veel beter gemaakt, inmiddels heeft Duke een hekel aan alles wat hier niet woont. (Gelukkig was Marianne hier eerder dan Duke…) Visite vind hij tig keer niks, maar tegen andere honden is hij ronduit agressief, dus er moest echt iets gaan gebeuren.

  Maar ik heb iemand gevonden die op dezelfde manier werkt als Cesar Millan, en volgens hem is Jones echt de oorzaak van Duke z’n gedrag. Duke wil zich nu tegen alles en iedereen beschermen en dat kunnen we niet hebben. Binnenkort komt de trainer langs voor een intake-gesprek, waarna hij een plan gaat maken. Tot die tijd moeten we het doen met de tips die Cesar op tv geeft, maar daar blijkt Duke best gevoelig voor. Ik heb dan ook goeie hoop dat het helemaal in orde komt met onze woef.

******

En dan is het bijna weer zover; vakantie! Gert is ook een weekje vrij, dus iedereen is gezellig thuis. Ik verheug me nu al.

:D

~* Onze week… *~

De week is hier weer omgevlogen. Ik was veel weg, daarnaast thuis de dagelijkse HH- en dierendingen, s’avonds een beetje tv, en voor je het weet is er weer een dag om. Het was trouwens een lekker weekje, al begon hij heel raar door een berichtje wat ik vorige week zondagavond las op hyves.

De mensen waar Duke is geboren hebben het afgelopen jaar al heel wat meegemaakt met hun beestjes, maar hun laatste WWW sloeg alles; RIP lieve Rocky, Laika en Baloe, we gaan jullie vreselijk missen…

Laika is de moeder Duke en dat zij nu zomaar ineens dood is… En dan Baloe, dat was ook zo’n enorme knuffelhond. Rocky bleek een mini pony’tje te zijn die ze net een week hadden.

Verder stond er niks, maar ik zei nog tegen Gert; die honden zullen toch niet………………

Maar na een mailtje bleek m’n gevoel juist… :-(

De honden hebben de pony op stal aangevallen en zo erg toegetakeld dat de dierenarts hem met spoed in moest laten slapen. De volgende morgen zijn ook de beide honden ingeslapen… Ik was er maandag echt naar van. Inmiddels heb ik wel geleerd om niet te lang bij zulke dingen stil te staan, maar het blijft natuurlijk verschrikkelijk triest.

******

Maar ik heb ook gezelliger nieuws hoor. :D

Vrijdag was ik de hele dag thuis en ben ik (eindelijk) begonnen met het verven van de kozijnen in de kamer. Ooit heb ik ze donkerrood geverfd, maar ik was er al een tijd zo helemaal zat van. Tony heeft geholpen om de boel te schuren en hij heeft de rolgordijntjes verwijderd en toen kon ik aan de gang. En het gaat zo leuk, ik ga nog even door. Het behang en het plafond worden ook roomwit, en ook de rode lambrisering in de gang.

En als ik dan toch bezig ben, eigenlijk wil ik ook wel eens iets anders dan die koloniale meubels….. Misschien is een roomwitte computerkast best mooi en het secretaire heeft ook al 20 jaar hetzelfde donkere kleurtje… Ik weet niet hoever ik kom, maar ik ga me helemaal uitleven.

:D

Tja, en dan natuurlijk het weer.

De sneeuw hoefde voor mij niet echt en de vorst vind ik als echte koukleum ook niks, maar nu het woord Elfstedentocht steeds vaker voorbij komt vind ik het toch wel leuk. De laatste keer was ik hoogzwanger van Fran, de keer daarvoor werd hij gereden op m’n verjaardag. Van mij mag het dus nog even flink vriezen. Alles voor een Elfstedentocht! Dat ik elke twee uur de waterflessen en -bakjes van de buitenbeestjes moet verwisselen, dat heb ik er dan wel weer voor over. ;-)

Fran en Duke vinden de sneeuw en het ijs trouwens helemaal geweldig. Duke loopt het liefst de hele dag in en uit en Fran heeft gisteren samen met de buurtjes uit de straat geschaatst op het kanaal. En dan wonen we hier toch wel weer erg mooi, er zit maar 10 meter tussen echt natuurijs en een beker warme chocolademelk met slagroom.

:D